با دست خود تيشه به ريشه سعادت خويش مىزند و سرمايه خوشبختى خويش را به باد فنا مىدهد . در حديثى از پيغمبر اكرم ص مىخوانيم : كثرة الذنوب مفسدة للقلب : « گناهان زياد قلب انسان را فاسد مىكند » ( 1 ) . و در حديث ديگرى از همان حضرت مىخوانيم : « ان العبد اذا اذنب ذنبا نكتت فى قلبه نكتة سوداء ، فان تاب و نزع و استغفر صقل قلبه ، و ان عاد زادت حتى تعلو قلبه ، فذلك الرين الذى ذكر اللَّه فى القران : « * ( كَلَّا بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ ) * » : « هنگامى كه بنده گناه كند نكته سياهى در قلب او پيدا مىشود ، اگر توبه كند و از گناه دست بردارد و استغفار نمايد قلب او صيقل مىيابد و اگر باز هم به گناه برگردد سياهى افزون مىشود ، تا تمام قلبش را فرا مىگيرد ، اين همان زنگارى است كه در آيه « * ( كَلَّا بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ ) * » به آن اشاره شده » ( 2 ) . همين معنى از امام باقر ع در اصول كافى با مختصر تفاوتى نقل شده است ( 3 ) . و نيز در همان كتاب از رسول خدا ص چنين نقل شده كه فرمود : « تذاكروا و تلاقوا و تحدثوا فان الحديث جلاء للقلوب ان القلوب لترين كما يرين السيف ، و جلاؤه الحديث » : « مذاكره كنيد و يكديگر را ملاقات نمائيد و احاديث ( پيشوايان دين ) را نقل نمائيد كه حديث مايه جلاى دلها است ، دلها زنگار مىگيرد همانگونه كه شمشير زنگار مىگيرد ، و صيقل آن حديث است » ( 4 ) .

--> ( 1 ) « در المنثور » جلد 6 صفحه 326 . ( 2 ) « در المنثور » جلد 6 صفحه 325 . ( 3 و 4 ) « نور » الثقلين جلد 5 صفحه 531 حديث 22 و 23 .